11 Temmuz 2011 Pazartesi

DAĞ BAŞINI DUMAN ALMIŞ,OĞUL DURMAZ AKAR.

 Ot biçenlerden bir arkadaş,telefon açtı oğul var diye.Hemen arabaya kovan attık doğru yukarı yaylalar.
 Arabamız taşlık yerlere denk gelince artık durdurmak zorunda kaldık.Ondan sonrası tabana kuvvet.Biraz yürüdükten sonra,sağolsun bir arkadaş bizi traktörle yukarı çıkardı.Oğula varmadan bizi indirdi dönmesi gerekiyordu.Evet yine tabana kuvvet,yürümek sorun değilde kovanın boş hali bile insana epey bir ağırlık veriyor ve yoruyor.
 Artık akşam vakitleri girmiş hele birde yağmur damlaları atınca tam endişelenmeye başladık.Bu kadar zahmetten sonra arılar yağmurdan korumak için ya oradan ayrılmışlarsa.
Çok şükür sonunda olay yerine vardık ve oğulu gördük.Tabi biraz şaşırdık,çünkü oğul yağmurdan korunmak için kayaların altına girmişti.Neyse ki epey bir zorlanmadan sonra kayaları yerinden oynattık ve oğulu kovana alabildik.Aldık ta şimdi birde bunun dönüşü var.Maskeleri yere serdik kovanı üzerine bıraktık ben bir taraftan ortağımda bir taraftan tuttuk artık arılığa doğru yola koyulduk.İyi bir yorgunluktan sonra akşam ezanıyla arılığa vardık.Oğul iyi bir oğuldu.İnşaallah bize hayırlı olur.

Hiç yorum yok: